Anafor

Sevmek, yalnızlık olmasa
Ne çok sevilirsin sevgili

Bir sığınak bulsam
Ardından getirdiğim uzaklıkları
Biriktirsem
Çoğalır, kalabalıklaşırım
Belki biterim de
Belki umutsuz
Suskun
Sırrına bassam acıyan özümün

Hafif bir esintiye gömülsem
Islansam, yarı uyanık bir uykudan
Dudaklarına inen iniltilerinde
Öpsem suskunluğunu

Bir eğrilik yapışsa boynuma
İçime firar etsen
Hayat teknesinden ölümü (k)aldırıp

Adı, değişse eski bir törenin
Umut koysak örneğin
Ya da aşk
Arayıp dursa mirasını Tanrı
Terk edilmiş bir güneş
Arınırken günahlardan
Ahir zamandan kalma dudakların
Kadim topraklarıma değse
Avuç avuç içsen bağrımdan
Bir hal gelse başımıza sevişmekten
Düşsek yeniden, yeniden düşsek

Bayram giysilerine soyunsa tenim
İçimdeki yalnız çocuğu yırtıp alsan
Akşamlara, çektiğim nefese seğirse gülüşlerin
Sevmek, yalnızlık olmasa
Ne çok sevilirsin sevgili


Ferit Öncü Anısına

Berfinbahar Dergisi 2010

Canan Al(Nehir Amara)