Pardon
Ey aşk sever
Saklı kudretimde
Açığa alınan yalnızlığım
Kirli sakalında uzayan benim
Pardon, içimde bekletilen arzuma
Utanarak kendisinden öğrendiğim ayrılığım
Aşkın yanlış götürüsünden kalma
Laf etmişliği vardır sevdanın
Bir tek sırra dünyayı basmak gibi
Her şeyimi kimsenin hiçbir şeysizliğine katıp gitti
İfade etmeyecek birkaç şeyle
Ayrılığa göç tohumu döküldü seyyahın günlüğünden
Pardon, içimde yığılan arzuma
Kaldıracağım çatısı kırık yalnızlığımı
Bu ayrılık benim olduğumdan kelli
Kalsın aramızda kerre zulmün
Dilini bilsen ayrılığın bu nefretin adını sormazdın
Gülümseyişinde, yorgun kervanların
Kalın bıyıklı adamların sabrını duyumsuyorum
Güne uzayan bakışlarında
Tütün kokan kaçakçıların hasretini
Yüzünde biten otları görüyorum
Yolun kıyısında tutunmaya çalışan
Mavi rengine vurgun bozkır iklimini
Pardon, içimde biriken arzuma
Yüreğin burkulması sözün tükenmesi demek
Gidecek, saklanacak hiçbir yerim yok
Pardon hayatına tutunduğum için
Neylersin
İnsan kendini bir tek aşkta tanımaz
CAnan Al(Nehir Amara)
Berfinbahar dergisi Aralık ayı 2010
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
